7 yaşındaki oğluma bebekken hep ben püre yedirdim. Aman üstü kirlenmesin, aman dökülmesin diye. Şimdi ise ağzına sebze sürmek istemiyor. Her öğünde sofra savaşı.
5 yaşındaki kızıma ise BLW (kendi kendine beslenme) uygulamıştım. Maşallah brokoli bile yiyor, domates bile. İki kardeş, iki farklı dünya.
Büyük oğlumun bu seçiciliğini kırmak için onu mutfağa aldım. Kendi kestiği, kendi karıştırdığı salatayı "Bunu ben yaptım" diyerek gururla yemeye başladı. İçine koyduğu malzemeleri kendisi seçtiği için itiraz edemedi.
Sonra bu alışkanlığı genişlettik. Her hafta bir yemek tamamen onun sorumluluğunda. Malzemeleri o seçiyor, hazırlığa o katılıyor. O sofra savaşları bitti.
4-5 yaşından sonra bile çocuklara kendi yemeğini hazırlama özgürlüğü vermek o inatlaşmayı kırıyor. Bunu yaşayarak öğrendim.
