11 yaşındaki oğlum proje sunumlarında sürekli kağıda bakıyordu ve ezberden konuşuyordu. Öğretmeni “Konuşurken göz teması kurmuyor” dedi. Evde ne yapabilirim diye düşündüm.
Ne Uyguladım?
Her hafta sonu bir konu be lirledi ve 3 dakika konuştu. İlk haftalar telefonda kaydettim, sonra birlikte izledik. Kendini dışaridan görücü nce ne kadar sık “eğ” ve “ani” kullandığını fark etti; ben söylemeden. Bu farkındalik kendiliğinden düzeltmeyi başlattı.
Sonuç
2 ay sonra okulda sunum yaparken tahtaya çıkıp sınıfa baktı. Öğretmeni beni aradı ve ilerlemesini övdü. En büyük ders: Eleştiri değil, kendişini keşfetme alanı açmak gerekiyordu.
