Oğlum 8 yaşındayken okulda anlatım ödevlerinde gerçekten tıkanıyordu. Konuşurken kelimeleri unutuyor, cümleleri yarım bırakıyordu. Rehberlik servisinle görüştüm ve evde bir şeyler yapmam gerektiğini anladım.
Ne Uyguladım?
Her akşam yemekte tek bir soru sormaya başladım: “Bugünün en güzel ve en kotu anı neydi?” İlk başta tek kelimeyle geçiştiriyordu. Birakmadım; “Neden?”, “Peki o sırada ne hissettin?” diye ek sorularla devam ettim. Hafta sonları arabada sesli kitap dinleyip ardından hikayeyi kendi kelimeleriyle özetlemesini istedim.
Sonuç
3 ay içinde hem kelime dağarcığı hem de cümle kurma becerisi inanılmaz gelişti. Öğretmeni derste katılımının arttığını söyl edi. Sabrın en büyük kaldıraç olduğunu anladım.
