İki çocuğun uyku saatini ayarlamak beni bitiriyordu. Biri 9'da uyumalı, diğeri 10'da direniyor. Evde sürekli bir "hadi yatağa" kavgası vardı. Her gece aynı mücadele, her gece aynı yorgunluk.
Çözümü ekranları herkese aynı anda kapatmakta buldum. Saat 20:30'da evde tablet ve telefonlar bir kutuya giriyor. Kural herkese eşit, bana da dahil.
Büyük olan odasında kendi kitabını okuyor, küçük olanla da ben masal saati yapıyorum. O yapay ışıklar kapanınca ikisinin de uykusu otomatik gelmeye başladı.
O eski ağlama krizleri bitti çok şükür. Artık "hadi yataklarınıza" demiyorum bile, saat 20:30 olunca ikisi de kendiliğinden hazırlanıyor. Rutin, kuralı benden daha iyi uyguluyor.
Ekranları kapatmak bir ceza değil, bir rituel haline gelince her şey değişiyor. Deneyin, şaşıracaksınız.
