7 yaşındaki kızım okul sonrası eve geldiğinde çok aşırı uyarılmış oluyordu. Ağlıyor, bağırıyor, hiçbir şey yapamıyordu. Okul onu bitiriyordu. Ben de ne yapacağımı bilemiyordum.
Bir çocuk terapistinin videosunda "duyusal kutu" kavramını gördüm. Hemen denedim.
Büyük bir plastik kaba 2 kg pirinc doldurdum. İçine küçük taşlar, renkli düğmeler ve minyatür oyuncaklar gömdüm. Kızıma "Bul bakalım" dedim.
Ellerini pirince daldırdığı anda bir şey değişti. Sakinleşmeye başladı. 10 dakika sonra tamamen farklı bir çocuktu. Gülümseyerek "Anne bak ne buldum" diyordu.
Artık her okul çıkışından sonra ilk 15 dakika "pirinc kutusu zamanı". Bu rutin, eve geliş krizlerini tamamen bitirdi. Pirincçe konuşuyoruz artık evde.
